~Μίλτος Πασχαλίδη~

Ο Μίλτος Πασχαλίδης στο Εν-τεχνο.gr 20-4-2016

eg

Στο πέρασμα τόσο χρόνων έχουμε αγαπήσει τραγουδήσει ταξιδέψει με τις δικές σου μουσικές δημιουργίες. Μια αμοιβαία πια επικοινωνία με το κοινό σου κρατάει εδώ και χρόνια . Ποιο είναι το μυστικό που διατηρεί αναλλοίωτη αυτή την σχέση ; Ποιος λοιπόν είναι ο κώδικας επικοινωνίας του Μίλτου Πασχαλίδη;

Μυστικό δεν υπάρχει, δεν έχω ιδέα. Κάνω αυτή την εργασία είκοσι πέντε χρόνια ,είκοσι ένα χρόνια από την προσωπική μου ,είκοσι πέντε από τους Χαΐνηδες , δε ξέρω δεν υπάρχει μυστικό, υπάρχει ένα κοινό που έχει εκτιμήσει όλα αυτά τα χρόνια. Σέβομαι τον κόσμο που έρχεται να δει τις παραστάσεις είτε αυτοί είναι πενήντα είτε είναι δέκα χιλιάδες, τους αντιμετωπίζω με ακριβώς τον ίδιο τρόπο . Επιβραβεύεται μια σταθερότητα αυτά τα είκοσι πέντε χρόνια σ’ αυτό που εγώ αντιλαμβάνομαι ως αφήγηση, ως τραγούδι . Μυστικό δεν υπάρχει πέρα από την σκληρή δουλειά.

eg

Ένας καλλιτέχνης με τις δυνατότητες σας και βέβαια με το δεδομένο ότι ζει μέσα από το τραγούδι, πόσο δύσκολο είναι να διατηρεί το ύφος του μέσα στο πέρασμα του χρόνου και πόσο εύκολο είναι τελικά να ζεις μέσα από το τραγούδι;

Αν έχεις ύφος είναι εύκολο να το διατηρήσεις, εγώ είχα στο μυαλό μου κάτι από την αρχή και αυτό έχω ακόμα. Είναι ο τρόπος που θέλω να αφηγούμαι τα τραγούδια μου, ο τρόπος που με ενδιαφέρει να γράφω τραγούδια, από πού κατάγεται το τραγούδι στο οποίο αναφέρομαι εγώ. Αν έχεις ύφος δεν είναι δύσκολο να το κρατήσεις. Σε εμένα δεν υπήρχαν παρεμβάσεις να αλλάξω το ύφος μου ποτέ, ακόμα και όταν οι δίσκοι πήγαν ελάχιστοι εμπορικοί , τώρα βέβαια που υπάρχει ένα ενδιαφέρον δε θα μου έλεγε κανείς να αλλάξω ύφος αλλά και στην αρχή δε μου είπε κανείς.

Από την άλλη πλευρά πόσο εύκολο είναι σήμερα αυτό, όχι δεν είναι εύκολο ειδικά για νέους συναδέλφους δεν είναι καθόλου εύκολο. Ζούμε σε συνθήκες άγριου καπιταλισμού και μάλιστα στην Ελλάδα, κωμωδίας άγριου καπιταλισμού , υπό αυτή την έννοια ο πολιτισμός έχει γίνει ανταποδοτικό πράγμα, δηλαδή με λίγα λόγια αν έχεις κόσμο μπορεί να πληρωθείς αν δεν έχεις κόσμο δε πληρώνεσαι , δεν είναι τέχνη αυτό. Αν ήταν αυτό τέχνη όλες οι κλασσικές ορχήστρες έπρεπε να είχαν καταργηθεί , δεν είναι ανταποδοτικές οι περισσότερες από αυτές ,δεν φέρνουν τα λεφτά τα οποία κοστίζουν αλλά δυστυχώς αυτή η στράβλωση υπάρχει . Ναι λοιπόν υπό αυτή την έννοια η συνάδελφοι είναι δύσκολο να βιοποριστούν από τραγούδι παρόλο αυτά δεν είναι ακατόρθωτο ,απλώς είναι δύσκολο και πρέπει να περιμένεις. Εγώ όταν ξεκίνησα το τραγούδι το 1991 που παίζω μουσική άρχισα να βιοπορίζομαι το τραγούδι το 1998, πέρασαν εφτά χρόνια που συμπλήρωνα το εισόδημά μου από άλλα μέσα. Έκανα μαθήματα σε ωδεία , έκανα ιδιαίτερα κιθάρας , ιδιαίτερα μαθηματικών, δηλαδή έκανα άλλα πράγματα για να αντέξω. Δύσκολο λοιπόν αλλά όχι ακατόρθωτο.

eg

Έχετε σπουδάσει μαθηματικός, είχατε γράψει πως η μουσική είναι μαθηματικά, έχει νότες έχει κανόνες και από εκεί και ύστερα δημιουργείς μόνος σου. Πόσο εύκολο τελικά είναι σήμερα υπάρχει αρμονία ,έχουνε μπει αρκετές τεχνολογίες ;

Δεν έχω πει ότι η μουσική είναι μαθηματικά, θα ήταν και ατόπημα. Η μουσική με τον τρόπο που την διδασκόμαστε στο δυτικό κόσμο βασίζεται πάνω σε μαθηματικούς κανόνες αλλά πολύ απλούς που μπορεί να τους καταλάβει και ένα παιδί . Η δομή της έχει μαθηματικό υπόβαθρο αλλά δε χρειάζεται να είσαι μαθηματικός για να γράψεις μουσική αλλά απ’ την άλλη αν είσαι μαθηματικός είναι πιο εύκολο. Τώρα η σχέση της τεχνολογίας και πως εισάγεται στο μουσικό τοπίο δεν έχει να κάνει με τα μαθηματικά , αρμονία υπάρχει πάντα και παντού , το ζήτημα είναι να ψάξεις να την βρεις.

Στις εμφανίσεις σου αυτό που χαρακτηρίζει το Μίλτο Πασχαλίδη πέρα από την χαρακτηριστική χροιά σου, είναι άρτια μουσικά. Πόσο εύκολο είναι για ένα καλλιτέχνη της εμπειρίας σου να το καταφέρνει αυτό? Πόσο εύκολο είναι ένας καλλιτέχνης της δικής σου εμπειρίας να το καταφέρνει αυτό σε κάθε του εμφάνιση;

Είναι δύσκολο αυτό , δε το πετυχαίνουμε και πάντα. Έχει να κάνει και με τους μουσικούς μου με τους οποίους παίζω. Η ορχήστρα μου είναι παιδιά που παίζουμε πάνω από δέκα χρόνια μαζί , είναι η οικογένεια μου. Έχουμε μάθει στη σκηνή πάνω ένα τρόπο να βρισκόμαστε με κλειστά τα μάτια στο γήπεδο. Πάντως είναι το διαρκές αίτημα , να είναι άρτιο μουσικά αυτό το οποίο κάνεις πάνω στη σκηνή γιατί αυτό που κάνουμε κατά βάση είναι μουσική , αν δεν παίξεις καλά μουσική δε πάει να έχεις καλό τραγουδιστή ή καλά τραγούδια, πρέπει να τα παίξεις καλά. Όταν το πετυχαίνουμε είμαστε χαρούμενοι όταν δεν το πετυχαίνουμε ψάχνουμε να δούμε τι φταίει .

eg

Σε έχουμε ακούσει σε τραγούδια, ερμηνευτικά, σε ρυθμικά και ακόμα και σε λαϊκά. Είσαι από τους καλλιτέχνες που δεν δέχεται ταμπέλα. Και για αυτό η καλλιτεχνική σου πορεία έχει να επιδείξει αρκετούς πειραματισμούς. Υπάρχει κάποιο πείραμα σου που είπες όχι δε μπορώ σε αυτό;

Ναι πολλά, πολλά πειράματα δε μπορώ να κάνω γιατί η φωνή μου έχει όρια, λαϊκή φωνή δεν έχω. Μπορώ να τραγουδήσω rock μπαλάντες, μπαλάντες, βέβαια έχω πει κάποια ζεμπέκικα αυτό δε σημαίνει ότι είμαι λαϊκός τραγουδιστής . Λαϊκός τραγουδιστής ήταν ο Δημήτρης Μητροπάνος, είναι ο Γεράσιμος Ανδρεάτος , είναι ο Δημήτρης Μπάσης ,αυτοί ναι εγώ δεν είμαι. Το ότι μπορώ να υπηρετήσω ένα ζεμπέκικο ειδικά αν το έχω γράψει εγώ ,γίνεται αλλά υπάρχουν κάποια μονοπάτια στα οποία δε μπορώ να μπω και όταν δοκίμασα να μπω δεν τα εξέδωσα αυτά που δοκίμασα να κάνω γιατί ήτανε λιγότερα καλά από ότι θα μου άρεσαν. Οπότε προφανώς υπάρχουν πράγματα που με έχουν νικήσει, δεν τα νικάω όλα.

Μετά από τόσα χρόνια πορείας και όπως εσύ έχεις αναφέρει ότι ανήκεις σε μια συγκεκριμένη μουσική οικογένεια. Που το ευρύ κοινό την χαρακτηρίζει έντεχνο. Τελικά υπάρχει έντεχνο τραγούδι; Τι σημαίνει ο όρος αυτός για εσένα;

Είναι μια παρεξήγηση τώρα αυτό που ξεκίνησε από μια φράση του Μάνου Χατζηδάκη πριν πενήντα χρόνια στην ιστορική του ομιλία για το ρεμπέτικο. Ο Χατζηδάκης προσπάθησε να διαχωρίσει τους ρεμπέτες και τους αυτοδίδακτους μουσικούς από τον εαυτό του και τον Θεοδωράκη και μετέπειτα τον Ξαρχάκο και άλλους συνθέτες , οι οποίοι ήταν σπουδαγμένοι ,ήταν μελετημένοι και οι οποίοι έγραφαν λαϊκά τραγούδια. Αυτά τα τραγούδια τα ονόμαζε έντεχνα λαϊκά ο Χατζηδάκης. Σήμερα ο όρος έχει παρά φθαρεί δεν υφίσταται κατά την γνώμη μου. Για να μιλήσουμε για ένα έντεχνο τραγούδι θα πρέπει να ορίσουμε καθαρά και το άτεχνο. Αν ορίσουμε τι είναι το άτεχνο θα σας πω τι είναι το έντεχνο. Εγώ ξέρω ποια είναι η μουσική μου οικογένεια αλλά δε μ’ αρέσει να βάζω ταμπέλες, τέτοιου είδους τουλάχιστον. Θα έλεγα λοιπόν ότι το τραγούδι που υπηρετούμε εμείς εδράζεται στη μνήμη. Ένα τραγούδι που η καταγωγή του είναι η μνήμη σε κάνει να θυμάσαι ,αντίθετα υπάρχει ένα άλλο τραγούδι που σε κάνει να ξεχνάς ή να ξεχνιέσαι. Εμείς υπηρετούμε το τραγούδι της μνήμης.

eg

Η κλασική ερώτηση που σου κάνουν ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι. Εγώ θα ήθελα να ρωτήσω ποιο είναι το τραγούδι που αγγίζει περισσότερο το Μίλτο που είπες αυτό είναι δικό μου;

Τα τραγούδια που αγαπώ ιδιαίτερα είναι άλλων όχι δικά μου. Τα δικά μου τα αγαπώ, τα φροντίζω, τα ντύνω τα πάω βόλτα. Το αγαπημένο μου τραγούδι που δεν υπάρχει ένα ,υπάρχουν εκατοντάδες δε το έχω γράψει εγώ. Μου αρέσουν τα τραγούδια μου, αν δε μου άρεζαν δε θα τα εξέδιδα , με εκφράζουν. Έχω γλυτώσει τον ψυχίατρο γράφοντας τα αλλά τα αγαπημένα μου τα έχουν γράψει άλλοι όχι εγώ.

Υπάρχουν πολλά πάρα πολλά τραγούδια σου που έχει αγαπήσει ο κόσμος αν τα λέγατε όλα σίγουρα σε μια βραδιά δε φτάνει. Ποιος είναι ο τρόπος που επιλέγεις τα τραγούδια σου πριν από κάθε εμφάνιση;

Είμαστε σε ένα ευχάριστο πρόβλημα , με την έννοια είμαι σαν τον προπονητή που έχουν επιστρέψει όλοι οι τραυματίες και έχει είκοσι δύο παίχτες για να βάλει μια εντεκάδα. Δε μπορεί να τους βάλει και τους είκοσι δυο , έντεκα παίζουν . Αυτή την στιγμή έχω καταγεγραμμένα στη δισκογραφία γύρω στα διακόσια τραγούδια. Στην δική μου είναι εκατό και τα υπόλοιπα συναδέλφων που έχω πει. Αν σκεφτεί κανείς ότι μια μεγάλη συναυλία κρατάει τρεις και μισή ώρες παίρνει μέσα σαράντα με σαράντα πέντε μένουν εκατό πενήντα περίπου έξω. Δια της ατόπου επαγωγής και με μεγάλη δυσκολία καταφέρνω να φτιάξω το πρόγραμμα. Είναι ένας ευχάριστος πονοκέφαλος. Κατά καιρούς αποτυγχάνω με την έννοια ασκήσεις επί χάρτου δε βγαίνουνε πάντα. Όταν γίνει αυτό έχω μια ορχήστρα που ξέρει τα τραγούδια μου και επί τόπου αλλάζουμε πορεία. Όταν είμαι στη σκηνή δεν είμαι τραγουδοποιός , είμαι ένα πρόσωπο το οποίο βγαίνει να τραγουδήσει . Είμαι και τραγουδοποιός είμαι και τραγουδιστής , ταυτόχρονα όλα . Αν υπάρχει ένα τραγούδι συναδέλφου που με συντρίβει εκείνη την περίοδο , ναι γουστάρω να το πω.

eg

Στις αρχές του μήνα εμφανίστηκες στο Λονδίνο με την Μιρέλα Πάχου για τους Έλληνες του εξωτερικού. Θα ήθελες να μας πεις ποια τα συναισθήματά σου από αυτή σου την εμφάνιση;

Είναι ωραία. Έχουμε παίξει στην Γερμανία ,στην Αμερική, στο Βέλγιο, σε πολλά μέρη ,την Κύπρο δεν την θεωρώ εξωτερικό. Καλά είναι, είναι βέβαια πιο δύσκολες οι συνθήκες εκεί, όσο και αν φαίνεται περίεργο ,διότι οι χώροι που παίζουμε σ’ αυτά τα μέρη ,σ’ αυτές τις μεγάλες πόλεις του εξωτερικού συνήθως δεν είναι η μεγαλύτερη δυνατοί. Παίζουμε σε χώρους για περίπου τετρακόσια άτομα οι οποίοι δεν είναι καταγεγραμμένες μουσικές σκηνές, στήνονται αυτοσχέδια για να γίνει μια συναυλία. Αυτό κάνει τα τεχνικά ζητήματα κάπως ποιο δύσκολα από ότι είναι φτιαγμένα και έτοιμα εδώ. Παρόλο αυτά η επικοινωνία με τον κόσμο του εξωτερικού είναι ωραία αν και τα τελευταία χρόνια δε συναντάμε την ομογένεια , συναντάμε ανθρώπους σαν εμάς συνομήλικους μας εδώ που έχουν φύγει τα τελευταία δυο τρία χρόνια και προσπαθούν να βρουν δουλειά στο εξωτερικό. Στην ουσία συναντάμε αυτούς που τραγουδούσαμε για αυτούς πριν λίγα χρόνια στις μουσικές σκηνές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Εξακολουθεί όμως παρόλα αυτά να είναι μια ενδιαφέρουσα εμπειρία αν και κουραστική.

eg

Γνωρίζοντας ότι παίζεις με τις λέξεις θα θέλαμε να μας δώσεις πέντε που θα χαρακτήριζαν το Μιλτο ως χαρακτήρα;

Όχι , όχι γιατί δεν είμαι καλός στους αυτό χαρακτηρισμούς ούτε πέντε λέξεις μπορώ να σου πω. Θα σου πω μόνο αυτό που είμαι αν ήταν μια λέξη θα ήταν Ευγενία η κόρη μου. Ότι αγαπώ και ότι με περικλείει είναι το παιδί μου.

Υπάρχουν πολλά πάρα πολλά τραγούδια σου που έχει αγαπήσει ο κόσμος αν τα λέγατε όλα σίγουρα σε μια βραδιά δε φτάνει. Ποιος είναι ο τρόπος που επιλέγεις τα τραγούδια σου πριν από κάθε εμφάνιση;

Θα άλλαζα τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας τα τελευταία σαράντα πέντε χρόνια. Με ενοχλούν πολλά πράγματα. Στην καθημερινότητα με ενοχλεί η αγένεια και η έλλειψη αλληλεγγύης. Επίσης η έλλειψη παιδείας. Αυτά με ενοχλούν αλλά εδώ ζω και παλεύω. Δεν κοιτάω κανέναν αφ’ υψηλού , εδώ είμαστε όλοι για να συνυπάρξουμε , να το παλέψουμε παρέα . Σε κεντρικό επίπεδο θα άλλαζα τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας, θα μου πεις δε γίνεται , εσύ με ρώτησες.

Εδώ και αρκετό καιρό συνεργάζεσαι με την Μιρέλα Πάχου, μια εκπρόσωπο της νέας γενιάς στο έντεχνο τραγούδι, έχεις ξεχωρίσει ποια στοιχεία εκείνα που την κάνουν ιδιαίτερη τόσο στην συνεργασία σας όσο και στο κοινό της;

Η Μιρέλα είναι ένας σπουδαίος καλλιτέχνης, ολοκληρωμένος. Παίζει πιάνο ,παίζει ακορντεόν ,τραγουδάει γράφει τραγούδια ,γράφει στίχους. Είναι ένας ολοκληρωμένος καλλιτέχνης και ένα πολύ εργαλείο όπως λέω εγώ. Έχω την τιμή να είναι το δεξί μου χέρι και να παίζουμε μαζί την τελευταία πενταετία. Παίζει με τον Μαχαιρίτσα , με τον Σαββόπουλο , έχει παίξει με πάρα πολλούς συναδέλφους νεότερους και παλαιότερους από εμένα. Την καμαρώνω και μένει να μας δείξει στο μέλλον τα επόμενα σπουδαία τραγούδια και τα σπουδαία πράγματα που έχει να δώσει , γιατί νομίζει πως είναι από τα νέα παιδιά που έχουν πολύ μέλλον μπροστά τους.

eg

Ο Μίλτος προτιμάει να μιλάει μέσα απ’ τα τραγούδια και τους στίχους τους ,χρόνια τώρα δεν επιδιώκεις την τόση δημοσιότητα παρόλο που είναι αισθητή στη ζωή σου σε σχέση με κάποιους από τους συναδέλφους σου . Έχεις φτάσει ποτέ σε σημείο η αναγνωσιμότητα σου να έχει ενοχλήσει την καθημερινότητά σου;

Όχι , ότι με ξέρουν στο δρόμο κάποιοι άνθρωποι και με χαιρετάνε και μου λένε μπράβο Μίλτο ,ωραία τα λες , ωραία τραγουδάς , αυτό είναι ωραίο , είναι χαρά αυτό. Δεν έχει φτάσει σε σημείο παρενόχλησης ποτέ αυτό .

Γράφεις για τον έρωτα και την αγάπη, εμπνέεσαι μέσα από συναισθήματα που γεννιούνται στην σημασία τους, ποσό καθοριστικό ρόλο παίζουν στη ζωή σου ;

Ο έρωτας είναι μια ενδιαφέρουσα ασθένεια, γενικά την αποφεύγω αλλά δε μπορώ να την αποφύγω για πάντα. Γενικά δεν είμαι πολύ fun. Είσαι διαρκώς άρρωστος έχεις συνέχεια δέκατα , λες βλακείες και νομίζεις ότι λες συνεχώς εξυπνάδες , είσαι τυφλός γιατί όλοι βλέπουνε και εσύ νομίζεις ότι δε βλέπουνε πόσο καραγκιόζης είσαι. Είναι μια ενδιαφέρουσα ασθένεια. Όσο μεγαλώνω έχω μια τάση να την αποφεύγω αλλά δε μπορείς για πάντα.

Τόσα πρόσωπα τόσα τραγούδια τόσα ακούσματα. Τι είναι αυτό που σε αδειάζει, που σου καθαρίζει το μυαλό;

Διάφορα πράγματα, να διαβάσω ένα βιβλίο , να πάω ένα σινεμά με την κόρη μου ή τους φίλους μου, να παίξω σκάκι στο internet , πολλά πράγματα , ένα μπάνιο στη θάλασσα το καλοκαίρι. Πολλά μου αδειάζουν το κεφάλι , δεν είναι πηγμένο το κεφάλι μου διαρκώς , έχω διαφυγές.

eg

Θα ήθελα να μας πεις μια εμφάνιση σου που σου έχει μείνει αξέχαστη. Μια στιγμή στα τόσα χρόνια που έχει μείνει αναλλοίωτη στη σκέψη σου;

Κάνω είκοσι πέντε χρόνια συναυλίες με δεδομένο ότι κάνω εκατόν είκοσι συναυλίες το χρόνο αυτό μας κάνει στις τρεις χιλιάδες συναυλίες, ακόμα και να υπάρχουν αξέχαστα στιγμιότυπα κάποια στιγμή τα ξεχνάς γιατί έρχονται επόμενα. Είναι τόσο επανωτοί οι ρυθμοί της εργασίας μου που κάποια στιγμή μπορεί κάτι να θυμηθώ αλλά τώρα αυτή την στιγμή δε μου έρχεται κάτι πολύ αστείο. Συνήθως κάνουμε στη σκηνή inside jokes με τους μουσικούς , είναι κάποια αστεία μουσικής φύσεως που δε θα μπορούσατε να τα καταλάβετε , δηλαδή μια αλλαγή στη μελωδία ή μια κίνηση αρμονική που δεν είναι συνηθισμένη ή ένα ταξίμι που χθες ήταν καταπληχτικό και σήμερα να έχει γίνει κάποιο φάλτσο και εμείς γελάμε ενώ εσείς δε καταλαβαίνετε. Πιο πολλά είναι inside jokes μουσικά. Αξέχαστες στιγμές μου έχουν μείνει πολλές, και οι μεγάλες συναυλίες στο Βύρωνα , πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη που είχαμε δυο χιλιάδες κόσμο στο λιμάνι, αλλά και μικρότερες στη Μαύρη Τρύπα Θεσσαλονίκης που έχουμε κάνει αξέχαστα ντουέτα με την Μιρέλα Πάχου . Η συναυλία η μεγάλη το 2005 στο Βύρωνα που ηχογραφήθηκε, η πρώτη μεγάλη ηχογράφηση που ζούσε και ο Μητροπάνος και σείστηκε ο τόπος όταν βγήκε στη σκηνή , δε θα το ξεχάσω ποτέ. Πολλές.

Η συνεργασία σας με τον Δημήτρη Μητροπάνο όχι πια ως καλλιτέχνη αλλά ως άνθρωπο πως ήταν; Η προσωπική σας επαφή , η δική σας εντύπωση ποια ήταν;

Τον έλεγα αφεντικό γιατί ήταν ο μόνος που μου το έβγαζε αυτό από όλους όσους έχω συνεργαστεί και κάποια στιγμή μου λέει ότι εμείς οι κουμουνιστές δεν έχουμε αφεντικά , του λέω το ξέρω αλλά μου βγαίνει και αφού επέμενα να του λέω που είσαι αφεντικό μου έλεγε και εκείνος που είσαι υπάλληλε . Ήμασταν αγαπημένοι πολύ με τον Μήτσο και είναι πολύ μεγάλη πραγματικά η απουσία του τέσσερα χρόνια τώρα.

Ποια τα επόμενα καλλιτεχνικά σου βήματα , που το κοινό σου μπορεί να σε συναντήσει και ποιες ακόμα συνεργασίες έπονται στη συνεχεία;

Λίγη ξεκούραση και ξεκινάμε πρόβες με τον Θάνο Μικρούτσικο , με τον οποίο θα μοιραστώ την σκηνή όλο το καλοκαίρι . Θα κάνουμε περιοδεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό . Με τον Θάνο μετά από οχτώ χρόνια ξανά παρέα, με καινούρια τραγούδια και οι δύο , ανανεωμένοι με άλλη διάθεση από τότε. Πάντα γελαστοί και γελασμένοι που λέει και ο Aλκης

Μια ευχή σου για τους ακροατές του Εν-τεχνο.gr

Η ευχή είναι μια , υγεία σε όλο τον κόσμο και χαρά στα παιδάκια . Αυτό είναι δεν υπάρχει άλλη ευχή , υγεία και χαρά στα πιτσιρίκια.

Συνέντευξη: Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος

Επιμέλεια συνέντευξης: Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος - Κατερίνα Χορτατσιάνη